Met de camper naar… Parijs

Louboutin, Philippe Plein, Louis Vuiton: ik ken ze inmiddels allemaal. De merken, maar ook de winkels. Kwestie van door je puber op sleeptouw worden genomen, in de hyperdure winkelstraten van Parijs. Nee: geen puberdóchter, maar een puberzoon. Die dus helemaal mesjokke is van… schoenen.

Het begon als een leuk idee: Parijs met kerst. En dan niet met de TGV en een hotelletje, maar met de camper. Want ook dán slaap je in hartje Parijs. Want in het grote Bois de Boulogne is de gelijknamige camping te vinden, onderdeel van de Hutopia-keten, dus dik voor elkaar. Met als grote voordeel dat dus ook de fietsen meekunnen – dat doe je namelijk niet heel snel als je de TGV pakt naar de Franse hoofdstad.

Flagshiptores

De camping ligt op een kwartier fietsen van de Arc de Triomphe, het enorme monument op  een suïcide-rotonde vol toeterende auto”s, voorbijflitsende taxi’s en bussen, motorfietsen, fietskoeriers met een death-wish en bodyguards die in geblindeerde zwarte Mercedessen op missie. Zo’n eerste keer sta je er vanaf de stoep naar te kijken, maar twee dagen later stort je je gewoon met Amsterdamse bravoure in het strijdgewoel. Om twee afslagen verder de  Champ d’Elyssees op te draaien, want daar zijn ze: de flagshiptores van alle grote merken. Plus die van H&M, die twee jaar heeft moeten procederen voor ze er ook een winkel mochten openen. We zetten de fietsen op slot met drie kettingen – aan elkaar en vervolgens aan speciale fietsbeugels in het trottoir. Winkel in, winkel uit en omdat we er nou toch zijn pakken we ook de kerstmarkt mee aan van de Champ d’Elyssees, met kraampjes gepofte kastanjes, baklava, crêpes, hammen en kaasjes, suikerspinnen, sjaals en petten. En de onvermijdelijke ijsbaan waar Parijse kindertjes zich vermaken.


‘Cheap ass earplugs’

De hop-on hop-of bus is dé aanrader om in korte tijd een stad te verkennen – wij doen niet anders, als we op vakantie zijn. Kopenhagen, Barcelona, Berlijn, Vancouver, New York: we kopen standaard voor dag-2 en -3 tickets voor zo’n rode dubbeldekker. Niet goedkoop – reken op 80 euro voor twee dagen, pp – maar je komt in korte tijd langs de belangrijkste plekken en je kunt overal uit- en weer instappen waar je wilt. En je bent twee dagen onder de pannen qua vervoer. Zo ook in Parijs. IJzig koud op het open bovendek, maar met het beste uitzicht. We pluggen de volgens mijn zoon ‘cheap ass earplugs’ in, stemmen af op het Engelse kanaal en we horen leuke wetenswaardigheden. Zoals over het bladgoud op de Dóme des Invalides, waar Napoleon opgebaard moet liggen. Die ronde koepel – net voorbij het  Grand Palais en het Petit Palais – kreeg nog niet zo lang gelden voor 350.000 euro een nieuw laagje goud opgewreven. ‘Dan vallen die Balenciaga’s nog wel mee, pap’. Aldus mijn puber, die geen mogelijkheid voorbij laat gaan om mij ervan te overtuigen dat een paar designersneakers van 695 euro eigenlijk géén geld is. En vergeleken met die dôme van Napoleon heeft-ie nog gelijk ook. De gouden toren van Les Invalides schittert in het winterzonnetje. Waarop mijn puber dan weer zegt dat-ie zelf ook wel zou willen ‘shinen’ met een paar nieuwe schoenen…

Guillotine

Het is tijd voor de guillotine. Die stond vroeger aan het eind van de Champs d ‘Elysees, op het Place de la Concorde, waar nu de 23 meter hoge Luxor Obelisk is gesitueerd. Op die werden bijna 1.200 Fransen onthoofd in tweeënhalf jaar tijd, tijdens de Franse Revolutie. Nu is er een heel ander vermaak: het enorme reuzenrad, van waaruit we de hele stad in het donker kunnen overzien. Vanuit het reuzenrad hebben we ook een magnifique uitzicht op de Tour d’Eiffel die voor de Kerst extra is verlicht met flikkerende lampjes. Op zonenergie.

Voordeel van zo’n toer met de hop-on hop-off bus is dat je de stad ook een beetje leert kennen. Zó goed dat we vanaf de Champs d’ Elysees vrij gemakkelijk naar de Galerie de Lafayette manoeuvreren, door het drukke Parijse verkeer. Net als thuis alle rode stoplichten negerend slingeren we ons tussen het toeterende blik door. We even klaar met al die cultuur, merk ik, want het is Sale. En we gaan rondneuzen tussen de 30% en 40%-kaartjes in het tien verdiepingen tellende shoppingparadijs.

Louis Vuitton

Ook de volgende dagen is het shop-until-you-drop, en ik sluit een superdeal met m’n 17 jarige zoon: Het Louvre in ruil voor Louis Vuitton. Waarbij we overigens langer in de rij staan om de flagshipsore van Vuitton in te komen, dan het wereldberoemde Louvre. We bekijken tientallen beelden, waaronder de Venus van Milo, we vergapen ons – herstel: ík vergaap me aan de Mona Lisa en Maarten is dolgelukkig met de uitstekende wifi in het museum. En bij Louis Vuitton staat-ie serieus te overwegen om een riem van 445 euro aan te schaffen, van de kinderalimentatie…

Parijs: we love it. En Maarten ‘loves’ Monclair, Cartier, Balmain, Givenchy…